నీకు ఎలా తెలపాలి నా ప్రేమ ?

నా మనసు నను వీడి నీ చెంత చేరిందే ఒక క్షణము
అది నువ్వు రుజువు చేయమన్న చాలేనా ఈ యుగము
నీ నీడల్లే విహరిస్తు నా వైపే రాను అంది ఏ క్షణము
నీ జ్ఞాపకాలే శ్వాసగా నీ పిలుపుకై వేచివుంది నా మౌనము

ప్రియుని ఊహ

వసంత కోయిల గానాం ఈ నవ కోమలాంగి తీయ్యని రాగం
ఆకాశాన ఆశల పయనం నా సాహితమ్మ ఊహల గీతం
మంచు కన్నా చల్లని నైజం మరువలేని నా నిర్చెలి హృదయం
హాయిగొలుపు వెన్నెల వైనం హొయలు ఒలుకు ఆ చిరునవ్వుల రూపం

నిరంతర ప్రయత్నం

ఆకాశాన్ని చేరలేకున్న కెరటాలు అలుపెరుగక ఉవ్వేతున పైకి ఎగిసేను
మేఘాల గుండె కరిగి ప్రేమతో చిరుజల్లై నింగిని వీడి ఈ కెరటాలను చేరెను
నీ ఆశ శ్వాస అయిన దాని కోసం అలుపెరుగక ప్రయత్నం కొనసాగించు
అడవిన వున్నా నీ కొరకు ఆ వెన్నెల వెలుగులు వచ్చి చేరెను

నా ఇష్టం...

Istam

ఆకలి దప్పిక తీర్చిన అమ్మంటే నాకిష్టం
నడక నడత నేర్పిన నాన్నంటే నాకిష్టం
భవిత భావం భోదించిన గురువంటే నాకిష్టం
కష్టము సుఖము ఒసంగిన భగవంతుడంటే నాకిష్టం
కల్ల కపటము తెలియని పిల్లల నవ్వులంటే నాకిష్టం
అన్నో కొన్నో ఇష్టాలకు దూరమై కష్టంగా నాకున్న,
ఇష్టమైనవాళ్ళకి కష్టం రానివ్వకుండా చూడటం నాకింకా ఇష్టం.

నా ప్రాణమైన నీకు

కమ్మగా పాడే కోయిలనడిగాను,
నీ తీయని మాటలతో నను మురిపించేది ఎపుడని ...
చల్లగా వీచే చిరుగాలిని అడిగాను ,
నీ చల్లని చూపుతో నను తాకేది ఎపుడని...
వర్షించే మేఘాన్ని అడిగాను ,
నీ నవ్వుల జల్లుల్లో నను తడిపేది ఎపుడని ...
హాయిని పంచే వెన్నెలని అడిగాను ,
ఆ వెన్నల్లో హాయిగా ఊసులడేది ఎపుడని ...
పరుగులు తీస్తున్న సెలయేటిని అడిగాను ,
నీ పరుగు నా కోసమేనా ? అని ...
నాలో ఉన్న నా ప్రాణమైన నీకు తెలిపాను ,
నీలో ఉన్న నీ ప్రాణం నేనేనని ,
నా దరి చేరమని ..... నను బ్రతికించమని ......

నా కవిత

నా కవితకు ప్రాణం ఓ చెరగని రూపం
ఆ రూపపు లావణ్యం నన్ను మైమరపించే ఓ కావ్యం
ఆ కావ్యపు బందం నా అణువణువునా విహరించే ఓ జీవనరాగం
ఆ జీవనరాగం నన్ను చేరుకునేనా ఆరకమునుపే ఈ దీపం ?